Rocznica pojawienia się Śrila Bhaktivinoda Thakura (13.09.2008)
|
czytane: 476 data: 2008-09-12 autor: Manjari dd |
Wersja do druku |
 |
Śrila Bhaktivinoda Thakura jest wiecznym towarzyszem Pana Caitanyi, a jego wieczna duchowa postać to Kamala Manjari. Urodził się w bogatej rodzinie 2 września 1838 roku w wiosce Ulagrama, w okręgu Gaura-mandala. Nazywał się Kedarnatha Datta. Będąc jeszcze młodym chłopcem opuścił Ulagrama i przeniósł się do domu swojego dziadka, gdzie spędził prawie całą swoją młodość. Po zakończeniu edukacji ożenił się i został nauczycielem. Po śmierci swojej żony ożenił się ponownie ze Śrimati Bhagavati Devi, z którą miał kilkoro dzieci, między innymi acaryę, Bhaktisiddhantę Sarasvatiego Thakura. Kedarnatha Datta został Sędzią Okręgowym (Sędzią Sądu Najwyższego) w Brytyjskim Rządzie. Była to najwyższa posada, jaką Hindus mógł objąć za rządów brytyjskich. Jako Sędzia Okręgowy w Puri doglądał także obowiązków w świątyni Pana Jagannatha. Podniósł standard wielbienia Pana Jagannatha, a także zwiększył ilość ofiarowań do sześćdziesięciu czterech posiłków w ciągu dnia.
Thakura Bhaktivinoda przyjął inicjację diksza od Krysznananda Datta, rodzinnego guru w linii Jahnava Devi, a później przyjął Jagannatha Dasa Babjiego Maharaja na swojego śiksza guru. Gdy Bhaktivinoda Thakura pierwszy raz zetknął się z misją sankirtana Pana Caitanyi, była ona zdegradowana przez różne sekty sahajiya, które zniekształciły nauki Pana Caitanyi, by usprawiedliwić własne wypaczone słabości. W efekcie tego szanowane osoby, szczególnie osoby wykształcone, nie przyjęły nauk Pana Caitanyi za bona fide proces duchowy. Bhaktivinoda Thakura zrozumiał jednakże, że Pan Caitanya jest Samym Kryszną, podającym najwyższą konkluzję bhakti- służbę oddania w nastroju Vrindavan. W kolejnych latach ponownie ustanowił prawdziwe nauki Śri Caitanyi Mahaprabhu publikując magazyn Sajjana Tosani oraz pisząc ogromną liczbę artykułów i książek. W 1896 jego książka pt. Życie i Nakazy Pana Caitanyi była pierwszą w swoim rodzaju, która została wysłana na Zachód. Jego nauki i publikacje dały autorytatywny fundament z śastr do odnowienia nauk Pana Caitanyi, nie tylko jako bona fide, lecz jako kwintesencję całej wiedzy duchowej.
Pragnienie Bhaktivinoda Thakura by mieszkać w Navadvipa-dhama było tak silne, że zrezygnował z posady Sędziego, gdy Rząd Brytyjski odmówił przeniesienia go do Krysznagara. Rząd Brytyjski ustąpił i Thakura przeniósł się do Godrumadvipy i został Sędzią Okręgowym w Krysznagarze. Pewnej nocy, gdy intonował na werandzie swojego domu, zobaczył olśniewający złoty blask, emanujący po drugiej stronie Rzeki Jalangi (która płynęła przed jego domem).
To samo wydarzyło się następnej nocy, lecz tym razem zobaczył także złote postacie Pana Caitanyi i Pana Nityanandy tańczące w kirtanie. Następnego dnia udał się na poszukiwania w kierunku blasku i dotarł do okolicy porośniętej roślinkami tulasi w muzułmańskiej wiosce, która nazywała się Meeyapour. Po szeroko zakrojonych badaniach i świętym potwierdzeniu Jagannatha dasa Babajiego Maharaja, Bhaktivinoda Thakura ustanowił, że okolica ta jest faktycznym miejscem pojawienia się Pana Caitanyi. W innej wizji, na tej samej werandzie, Thakura Bhaktivinoda zobaczył horyzont Mayapur rozświetlony blaskiem „wyjątkowo pięknej świątyni, która rozgłosi na całym świecie wieczną służbę dla Pana Caitanyi.” Miejsce tej wizji znajdowało się po drugiej stronie Rzeki Jalangi, na ziemi, na której ISKCON rozpoczął plany wybudowania wspaniałej świątyni i miasta.
By rozpropagować misję sankirtana Śri Caitanyi Mahaprabhu, Bhaktivinoda Thakura przez wiele lat zajął się nauczaniem na szeroką skalę i pisaniem. Zostawiając życie rodzinne, przyjął inicjację babaji od Gaura-kiśora dasa Babajiego Maharaja. Poczynił plany udania się do Vrindavan, by tam zakończyć swoje dni, pochłonięty świętym imieniem. Jednak noc przed wyjazdem Kryszna pojawił się we śnie przed Bhaktivinoda Thakurem i zapytał go: „Dokąd się wybierasz? Nie ukończyłeś jeszcze swojego obowiązku odkrycia zaginionych miejsc Moich rozrywek w Navadvipa-dhama.” Spełniając pragnienie Pana Thakura Bhaktivinoda został w Navadvipie i rozpoczął rozległe badania, by odnaleźć miejsca rozrywek Pana Caitanyi. Badania te zakończyły się napisaniem kilku książek, między innymi Śri Navadvipa-dhama Mahatmya.
Bhaktivinoda Thakura nazwał swój dom Svananda Sukhada Kunja. Nie jest on różny od Svananda Sukhada Kunja, prywatnego gaju Lality sakhi, znajdującego się na brzegu Radha-kundy we Vrindavan. Pieśni Bhaktivinoda Thakura objaśniają, jak żyje on wiecznie w tym kunja, służąc boskiej parze, Śri Śri Radzie i Krysznie.
„Moja niewielka chatka pięknie jaśnieje w tym czarującym ogrodzie zwanym Svananda Sukhanda Kunja. Mieszkam tam i śpiewam święte imię Pana Kryszny i chciwie czekam na czas, gdy otrzymam służbę dla Niego i Jego towarzyszy.” Gita Mala.
Mówi się, że czterech acaryów, Jagannatha dasa Babaji Maharaja, Gaura-kiśora dasa Babaji Maharaja, Śrila Bhaktivinoda Thakura i Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura spotykali się czasami w tym miejscu i omawiali rozrywki Gaurahari.
Na głównym ołtarzu w Svananda Sukhada Kunja znajduje się murti Bhaktivinoda Thakura oraz jego osobiste Bóstwa, Śri Śri Gauranga Mahaprabhu i Śri Śri Gadadhara Pandita. We frontowym murze otaczającym posiadłość są Bóstwa Kszetrapala Śivy i jego nosiciela-byka, Nandi. Po lewej stronie głównego ołtarza znajduje się miejsce oddające honor zadedykowanemu słudze Bhaktivinoda Thakura, Kryszna dasie. Po prawej stronie głównego ołtarza jest miejsce, w którym Gaura-kiśora dasa Babaji miał swój bhajana kutira. Gdy odwiedzał Bhaktivinoda Thakura, spędzał tu wiele godzin na intonowaniu.
Dzień pojawienia się Thakura Bhaktivinoda ki? Jay!
Wszelka chwała Śrila Prabhupadzie!
z j.angielskiego przetłumaczyła: Madana Monana Mohini devi dasi
Ps. Zapraszamy na krótką fotorelację z Svananda Sukhanda Kunja (dom – Śrila Bhaktivinoda Thakura). Navadvip - dham, Kartik, 2007r.
Zobacz galerię
