Vyasa-puja Śrila Bhaktisiddhanty Saraswatiego
|
czytane: 434 data: 2008-02-28 autor: Bhakti Charu Swami |
Wersja do druku |
 |
Śri Caitanya Mahaprabhu zrewolucjonizował ten proces. Śri Caitanya Mahaprabhu przyszedł w chwili, gdy cały świat bardzo się degradował. Choć był to początek wieku Kali, sytuacja w tym czasie w Indiach była bardzo zdegradowana duchowo. Powodem tego jest:
raksasim kalim asritya jayante brahma-yonisu
Demony, wykorzystując wiek Kali, urodziły się w rodzinach bramińskich i zaatakowały kulturę wedyjską. Posiadały całkowity monopol nad pismami wedyjskimi i wedyjską kulturą oraz zniszczyli ją. Taka jest ogólna tendencja tego wieku Kali.
Wtedy przyszedł Śri Caitanya Mahaprabhu, by przeciwdziałać temu i na nowo ustanowić dharmę. Jest to zajęciem Boga, Najwyższej Osoby, by ustanawiać dharmę:
yada yada hi dharmasya glanir bhavati bharata
abhyutthanam adharmasya tadatmana srjamy aham
W celu ustanowienia dharmy w tym wieku Kali Pan pojawił się w bardzo szczególny sposób. Przyszedł jako Bóg, Najwyższa Osoba, ale przedstawiał się jako wielbiciel. Rozpoczął Swój niezwykły ruch, ruch sankirtana. Jest to najprostszy proces dla duchowego postępu i połączenia się z Bogiem, Najwyższą Osobą. Nie ma w nim rozważania czyichś kwalifikacji czy możliwości. Każdy z każdej kasty, wyznania czy pochodzenia może wziąć udział w tym bardzo prostym procesie wspólnego intonowania świętego imienia i robienia duchowego postępu.
Jest to wyjątkowy dar Śri Caitanyi Mahaprabhu. Innym czynnikiem tego niezwykłego podarunku Śri Caitanyi Mahaprabhu jest to, że jest to najprostszy proces dający rezultat najwyższej, duchowej korzyści, rodzaj duchowej korzyści, która nie była dostępna dla ludzi z innych wieków. Generalnie ludzie z poprzednich wieków przez podążanie vaidhi-bhakti mogli się dostać tylko na Vaikunthę. Dostęp do Goloki Vrndavany nie był wtedy możliwy. Dlatego w tym wieku Śri Caitanya Mahaprabhu przyszedł i dał ten bardzo prosty proces intonowania świętego imienia Pana i otrzymywania najwspanialszej duchowej korzyści bycia wzniesionym do najwyższego regiony nieba duchowego.
Tak więc Caitanya Mahaprabhu przyszedł i zatopił całe Indie. Oczywiście spotkał się z opozycją z różnych stron. Wiemy o różnych przeszkodach powodowanych przez braminów z Navadvip. Poszli nawet poskarżyć się do muzułmańskiego urzędnika, Chand Kaziego, a gdy Mahaprabhu udał się do Jagannatha Puri, tam także była mocna opozycja mimo patronatu króla. Mimo tego ruch sankirtana Mahaprabhu został wspaniale rozpoczęty na tej planecie i zatopił całe Indie.
Potem Śri Caitanya Mahaprabhu opuścił tą planetę w raczej młodym wieku, gdy miał 48 lat. I choć Jego towarzysze i oddani acaryowie, duchowe osobistości, kontynuowali tą misję, to potem zauważamy, że po jakimś czasie ruch sankirtana Mahaprabhu zniknął. Instrukcje Mahaprabhu, Jego nauki, dhama, zniknęły z tej planety i wszelkie rodzaje błędnych koncepcji i apasampradayi, niebonafide czy raczej niskie imitacje nauk i czynności Śri Caitanyi Mahaprabhu, zostały wprowadzone. Pojawiły się asampradaye i w imię Śri Caitanyi Mahaprabhu zaczęły propagować nauki, które diametralnie różniły się od nauk Śri Caitanyi Mahaprabhu. Nauki Caitanyi Mahaprabhu oparte były na czystych zasadach dharmy, a te działania były zupełnie adharmiczne.
Jest to kolejna cecha charakterystyczna dla wieku Kali. Jest to wiek adharmy, dlatego adharmiczne zasady będą kwitły, a zasady dharmy będą lekceważone. To właśnie stało się wkrótce po odejściu Śri Caitanyi Mahaprabhu. W imię nauk Śri Caitanyi Mahaprabhu, łamano cztery zasady regulujące, na których w rzeczywistości opiera się dharma. Cztery nogi adharmy stały się pseudo reprezentacjami nauk Śri Caitanyi Mahaprabhu, łamiącymi zasady całkowitego wegetarianizmu, abstynencji, zakazanego seksu i hazardu. Zamiast tego czynności te zaczęły dominować.
Są to cechy charakterystyczne apasampradayi. W mniejszym lub większym stopniu czyniły to, lub zamiast propagować proces bhakti, rozpowszechniały impersonalizm, Mayavada. Działo się tak prawie przez dwieście lat. Indie były całkowicie pod wpływem tych apasampradayi. Miejscami wpływ tych apasampradayi nie był tak widoczny, ale w miejscach obecności Caitanyi Mahaprabhu, jak Mayapur, Navadvipa i Vrndavana, w imię Caitanyi Mahaprabhu czynności te były dominujące i rozwijały się.
Wtedy Śri Caitanya Mahaprabhu poczynił przygotowania, by temu zapobiedz. Wysłał jednego ze Swoich towarzyszy z Vrndavan, jedną z manjari, jako Śrila Bhaktivinoda Thakura. Potem wysłał Śrila Bhaktisiddhanta Saraswati Thakura jako jego syna. Bhaktivinoda Thakura rozpoczął przywracanie nauk Śri Caitanyi Mahaprabhu. Jest tym, kto zaczął szeroko rozpowszechniać nauki Śri Caitanyi Mahaprabhu przez drukowanie literatury i dawanie swoich wnikliwych i wzniosłych oraz całkowicie nieskazitelnych wyjaśnień do nauk Śri Caitanyi Mahaprabhu. Był też urzędnikiem. Był zajęty, jego czas pochłaniała praca dla rządu. Nie miał zbyt wiele czasu. On sam nie mógł w rzeczywistości rozpowszechnić świadomości Kryszny, nauk Caitanyi Mahaprabhu, tak efektywnie. Dlatego zaczął modlić się do Pana Jagannatha, by przysłał kwalifikowanego pomocnika. W efekcie jego modlitwy Śrila Bhaktisiddhanta Saraswati Thakura pojawił się jako prasada, jako podarunek, jako łaska Pana Jagannatha. Bhaktivinoda Thakura nazwał go Bimala Prasada, Prasada od Bimala devi, co jest w rzeczywistości prasada od Jagannatha, ponieważ Prasada Jagannatha rozchodzi się przez Annapurnę, czy Bimala Devi.
Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura był naturalnie olśniewającą osobistością. Nie był zwykłą ludzką istotą. Był czystym wielbicielem, który przyszedł z nieba duchowego, by asystować ojcu, Śrila Bhaktivinodzie Thakurze. Bhaktivinoda Thakura kierował nim, szkolił i kształtował w najbardziej wspaniały sposób. Gdy miał zaledwie sześć lat Bhaktivinoda Thakura przekazał mu Nrisimha Mantrę. Gdy miał osiem lat nauczył go wielbienia Kurmadeva, przekazując Kurma Mantrę. Nie chcę wchodzić w szczegóły, dlaczego to zrobił, ale prostym zrozumieniem jest to, że Nrisimhadeva usuwa przeszkody ze ścieżki służby oddania, bhakti-vighna-vinasa. Dał mu tą mantrę w celu usunięcia przeszkód ze ścieżki jego oddania.
Potem widzimy, jaką niezwykłą był osobistością. Urodził się w 1874. Bhaktivinoda Thakura założył drukarnię do drukowania swoich książek w 1885. W wieku jedenastu lat Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura redagował swoje prace. W tym wieku pomagał swojemu ojcu redagować i korygować książki, pomagając mu w drukowaniu tej transcendentalnej literatury. Potem Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura w 1891, w wieku siedemnastu lat, założył organizację zwaną „The August Assembly”. Jej celem było, by nastoletni ludzie dedykowali siebie duchowym celom, jak utrzymywanie celibatu przez całe życie. Możemy zobaczyć, że w tak młodym wieku miał już tak wzniosłe idee. W prosty sposób rozpoczął to zgromadzenie, Zgromadzenie Brahmacarinów. Jedynym, który utrzymał ten ślub, był Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura. W całym swoim życiu utrzymał ślub brahmacarii, który przyjął w wieku siedemnastu lat zakładając August Assembly.
Zaraz po tym Bhaktivinoda Thakura założył Svananda Sukhanda Kunja, ustanowił swoją rezydencję i bhajana kutir. Był to bardzo piękny dom. Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura spotkał Śrila Gaurakiśora Dasa Babaji Maharaja w 1898. Rozwinął przywiązanie względem tej wspaniałej osoby. W roku 1900, po wielu wysiłkach i pokonaniu wielu przeszkód przyjął inicjację od Śrila Gaurakiśora Dasa Babaji Maharaja. Gaurakiśora Dasa Babaji nie chciał przyjmować żadnych uczniów, lecz Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura nalegał.
W 1905 przyjął kolejny straszny ślub intonowania miliarda imion Pana, sata koti nama yajna. Była to yajna, ofiara, od której zaczął, która oznaczała, że musiał intonować trzy lakhi, 300 000 imion, co oznacza 192 rundy codziennie przez dziesięć lat. Wtedy w Mayapur nie było nic. Podjął ten ślub intonowania w Mayapur, a tam nic nie było. Mieszkał w chatce nad brzegiem Gangesu. W czasie pory deszczowej, deszcz wpadał do środka lub przedostawał się strumieniami przez dach. On siedział z parasolką w dłoni i intonował święte imię.
Możecie zobaczyć, jaką znakomitą był osobą. Potem, od 1918, skupił się na misji nauczania. Postanowił opuścić Mayapur, Navadvipę i udać się do Kalkuty i tam rozpocząć nauczanie, ponieważ został wysłany przez Caitanyę Mahaprabhu, by zatopić świat świadomością Kryszny. Zawsze, gdy wyrażał swoje pragnienie udania się do Kalkuty, Gaurakiśora Maharaja był bardzo niezadowolony. Mawiał: „Nie, nie jedź do Kalkuty; to jest miejsce Kali.” Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura zwykł przekonywać, że „Trzymając twoje lotosowe stopy na mojej głowie pokonam każdy atak Kali i całkowicie zniszczę Kali, zniszczę wpływ Kali.” W ten sposób rozpoczął swoją misję nauczania.
W tym czasie Gaurakiśora Dasa Babaji Maharaja i Bhaktivinoda Thakura opuścili tą planetę. Bhaktivinoda odszedł w 1914, a Gaurakiśora Dasa Babaji Maharaja w 1915. W 1918 Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura rozpoczął swoją misję nauczania. Udał się do Kalkuty. Jak wszyscy wiecie, pierwsze Matha, centrum nauczania, zostało założone na Ultadanga Main Road 1. Tam Śrila Prabhupada spotkał go w 1922. Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura upełnomocnił Śrila Prabhupada w tym czasie w swoim pierwszym poleceniu: „Nauczaj przekazu Śri Caitanyi Mahaprabhu na świecie w języku angielskim.”
Prabhupada miał wtedy tylko 26 lat, miał swoją rodzinę. Widzimy tu także godny uwagi przykład. Całe życie Prabhupada zmieniło się zupełnie po jednym spotkaniu, po jednej instrukcji. Zostawił swoją pracę, opuścił inne odpowiedzialności i poświęcił się nauczaniu. Choć pozornie Prabhupada prowadził swój interes, to jego serce było całkowicie poświęcone nauczaniu przekazu Caitanyi Mahaprabhu.
Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura w ten sposób rozpoczął swoją misję nauczania w 1918. Nauczał aż do 1936 z olbrzymim efektem. W całych Indiach założył w tym czasie 64 Matha oraz wpłynął na niezliczone i wyjątkowo niezwykłe osobistości. Niezwykłe jest to, jakie osoby przyciągał Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura- najbardziej wyjątkowe osobistości tamtych czasów zostały przyciągnięte do niego i poświęciły siebie. Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura ustanowił bardzo szczególny, wyjątkowy sposób nauczania świadomości Kryszny. Inną kwestią jest to, że plan tego działania przekazał Bhaktivinoda Thakura. Misja nauczania, która jest głównym celem Śri Caitanyi Mahaprabhu, to ustanowienie świadomości Kryszny oraz zwalczenie wpływu adharmy w wieku Kali. Tą misją było angażowanie wszystkiego dla korzyści propagowania świadomości Kryszny.
Dlatego widzimy, że Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura nadaje niezwykły wymiar ruchowi sankirtana. Generalnie znaczeniem sankirtana jest wspólne intonowanie, śpiewanie imion Pana, lecz jego misją sankirtana było drukowanie książek, to nie tylko mridanga, lecz brhat mridanga. Propagowanie świadomości Kryszny nabrało wyjątkowego wymiaru.
Poza tym znajdujemy jeszcze jeden wymiar. Na początku Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura znajdował się na Ultadanga Main Road, w dwupiętrowym budynku. Niektórzy bogaci ludzie zostali przyciągnięci do jego nauczania i poświęcili się mu, a jedna z takich osób zbudowała dużą świątynię na Bagh Bazar. Placówka została przeniesiona z Ultadanga Main Road na Bagh Bazar Gaudiya Math. Gdy Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura zabierał Bóstwa w procesji do Bagh Bazar Gaudiya Math, śpiewał pewną pieśń. Oto ona:
pujala raga-patha gaurava bhange
matala sadhu-jana visaya-range
Gaurava oznacza strach i szacunek, a gaurava bhange oznacza porzucanie tego procesu strachu i szacunku i przyjęcie raga-margi. W efekcie tego, sadhu, święte osobistości, zostali zaangażowani w pozornie materialne czynności. Tak więc jest to duch ruchu sankirtana Bhaktisiddhanty Sarasvatiego Thakura. Sadhu zostali zaangażowani w pozornie materialne czynności. Jaka jest esencja tego nastroju, który Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura ustanowił wtedy? pujala raga patha. Jest to prawdziwy duch Śri Caitanyi Mahaprabhu. Czasami widzimy, że ludzie przedstawiają raganuga-bhakti i twierdzą, że Śrila Prabhupada nie dał raganuga-bhakti i dlatego wielbiciele z ISKCON’u muszą opuścić ISKCON i udać się do nich, by kultywować raganuga bhakti. Muszą przyjść do nich itp., tid.
Rozważmy, czym jest raganuga-bhakti. Definicją raganuga-bhakti jest podążanie za ragatmika bhaktami z Vrindavan, za tymi, którzy są całkowicie pochłonięci miłosnym przywiązaniem do Kryszny, za mieszkańcami Vrindavany. Towarzysze Kryszny we Vrajy są bhaktami ragatmika. Raganuga, podążanie śladami, anu oznacza podążać, gdy ktoś praktykuje służbę oddania podążając ich śladami, to nazywa się to raganuga. Mówiąc wprost, podążanie za towarzyszem Kryszny z Vrajy jest raganuga-bhakti.
Teraz, kto jest najbardziej wzniosłym towarzyszem Kryszny we Vrajy? Śrimati Radharani. A kim jest Śri Caitanya Mahaprabhu? Jest Kryszną w nastroju Śrimati Radharani. Tak więc czynności Caitanyi Mahaprabhu są czynnościami Śrimati Radharani. Ci, którzy podążają śladami Śrimati Radharani, co to za wielbiciele? Raganuga-bhaktowie. A jakie są nauki Śri Caitanyi Mahaprabhu?
yare dekha, tare kaha ‘krsna’-upadesa
amara ajnaya guru hana tara’ei desa
Kogokolwiek spotkasz, nauczaj go procesu świadomości Kryszny, ucz go o Krysznie i o Jego przekazie. Nauczanie jest przekazem Śri Caitanyi Mahaprabhu, jest Jego nastrojem. On sam tak robił podróżując po całych Indiach i rozdając świadomość Kryszny. Tak więc podążanie śladami Caitanyi Mahaprabhu jest raganugą bhakti. Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura mówi, że teraz sadhu zostali zaangażowani w pozornie materialne czynności. Czym są te pozornie materialne czynności? Są to działania dla korzyści propagowania świadomości Kryszny na całym świecie. Możemy zobaczyć, że nastrój ten był najwspanialej prezentowany przez Śrila Prabhupada.
Nastrój Prabhupada sprzyja rozpowszechnianiu świadomości Kryszny- jestem gotowy zrobić wszystko, jestem gotowy zaangażować wszystko. Prabhupada pokazał w ISKCON’ie angażowanie wszystkiego, mikrofonów, telefonów, magnetofonów, komputerów, samolotów. Prabhupada powiedział nawet, że dla dobra świadomości Kryszny, jeśli trzeba, jesteśmy przygotowani wykorzystać nawet bomby atomowe. [śmiech] Oczywiście by użyć czegoś takiego jak bomba atomowa potrzebujemy osobistości takiej jak Śrila Prabhupada. Tylko osoba taka jak on lub podobna do niego może tego dokonać.
W ten sposób Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura ustanowił prawdziwy cel ruchu sankirtana Mahaprabhu, a najdoskonalej kontynuował to Śrila Prabhupada i ustanowił go na całym świecie. Jeśli ktoś mówi, że ISKCON jest różny od Gaudiya Matha Śrila Bhaktisiddhanty Sarasvati Thakura, to się grubo myli. Powiedziałbym raczej, że z ruin Gaudiya Matha Śrila Prabhupada wskrzesił ducha Śrila Bhaktisiddhanty Sarasvatiego Thakura w formie Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Kryszny.
Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura ki jay! Vyasa-puja maha-mahotsava Śrila Bhaktisiddhanty Sarasvati Thakura ki jay!
Skomentuj artykuł
