Kolejny program otwarty w Nowym Nawadwip 13.07.2008r.
|
czytane: 546 data: 2008-07-16 autor: Bhn. Marta |
Wersja do druku |
 |
Przygotowania do tego wspaniałego programu rozpoczęły się dużo wcześniej. Należało go przecież rozpowszechnić, by mogło w nim uczestniczyć jak najwięcej osób. Tak też się stało: plakaty, ulotek masa, informacja w internecie – to wszystko spowodowało, że na programie mieliśmy ok. 50 gości.
Niesamowitą „reklamą” był zorganizowany dzień wcześniej bhajan na Rynku. Nie było nas wielu (bhn. Anna, Baladeva Pr., Rasa-tattva Pr., Dvarakacyuta Pr., bh. Wicherek, bh. Wojtek, bh. Grzegorz i ja). Nie było akordeonu i Gaurangi avatara Pr., ani „doświadczonego” mrdangisty, a wokół nas pojawiały się osoby nastawione do nas anty i delikatnie nam sugerujący zabranie się z rynku policjanci. Jednak każdy z nas dał z siebie wszystko, co powodowało, że ludzie i tak zatrzymywali się, by posłuchać naszego bhajanu, robili zdjecia, chętnie brali ulotki.
Jeden pan śpiewał nam nawet „Govinda jaya jaya, Gopala jaya jaya” albo recytował najszybciej jak potrafił Śri Pańca-tattva pranama mantrę. Nie był w stanie odejść, mimo iż czekali na niego „koledzy”, a ten bujał w się do rytmu, nagrywał i śpiewał Święte Imię. Niesamowite przeżycie.
Właściwy program odbył się w niedzielę. W Świątyni było tak dużo osób, w tym połowa gości, że ledwo co się mieściliśmy. Rati manjari dd. z grupą bhaktów wokół rozpoczęła bhajanem, następnie rozkład programu omówił Bhaktavasa-govinda das, zachęcając do zadawania pytań, do uważnego słuchania wykładu, by potem wygrać nagrody w quizie. Ponieważ Rati-manjarii dd. miała wygłosić wykład, ponownie więc rozpoczęła bhajan. Bardzo podobało mi się, gdy przed każdą pieśnią wyjaśniała gościom o czym ona jest, zachęcała także do śpiewania Maha-Mantry.
Wykład był z Bhagavat-gity (9.26). Rati-manjari omówiła werset, a następnie starała się przekazać najważniejsze pojęcia w Świadomości Kryszny. Mówiła o tym, czym jest bhakti, kim jest Bóg, jak można go postrzegać, kim jesteśmy my. Starała się nawiązywać do innych religii, by uświadomić, iż Bóg jest jeden, a formy jego manifestacji różne. Podkreślała, iż jest On osobą, tłumaczyła słowo Krsna. Omówiła zawartość Bhagavat-gity i to, dlaczego ta księga jest taka ważna i cenna. Wyjaśniła znaczenie i działanie Pana Caitanyi oraz Śrila Prabhupada. Myślę, że goście mogli zauważyć w wykładzie Rati naturalność, radość i szczerość w podzieleniu się przez nią tą wiedzą. Po wykładzie pojawiły się pytania, postawione przez pewnego pana. Tych pytań było sporo. Ja nazwałam je „mocnymi”, gdyż zauważyłam w nich prowokację. Rati poradziła sobie jednakże wspaniale, nadal zachowując się naturalnie i spokojnie, co ja osobiście wysłuchałam z podziwem.
Kolejny punkt programu to quiz, który jak zwykle po takich dobrych wykładach nie był dla gości problemem. Zanotowałam sobie, że 3 z 4 osób, które wygrały w quizie, przyszły na program namówione przez osoby trzecie, przez – jak mówiły – dobre dusze. Pokaz slajdów, który odbył się następnie, a szczególnie, gdy goście mogli zobaczyć Bóstwa Radha-Krsna z całego świata, był dla mnie bardzo ekscytujący. Przy tym komentarz Bhaktavasy-govinda dasa powodował, że nie mogłam oderwać od Nich oczu. Prabhu mówił i podkreślał wielokrotnie o osobowej formie Boga, o nawiązaniu z Nim relacji, co jest dla nas uwarunkowanych dusz rzeczą niezwykle ważną oraz naturalną. Omawiał też różne ścieżki jogi, przechodząc do bhakti-jogi.
Kirtan prowadził Madana Prabhu. Wiele osób dołączyło się do tańczenia z uśmiechem na twarzach. Prabhu motywował do śpiewania Maha-Mantry oraz do tańczenia.
Jakże wspaniałym ostatnim punktem programu była uczta, za co kucharzowi i pomocnikom wielkie pokłony. Goście, z którymi rozmawiałam nie mogli uwierzyć, że jedzą takie dobre wegetariańskie potrawy. Dvarakacyuta Prabhu pomyślał o rozdaniu prasadam gościom na wynos, co kolejny raz ich urzekło.
Podsumowując: myślę, że program był udany, goście byli zadowoleni i z uśmiechem na twarzach opuszczali Świątynię. Widziałam, że do każdej grupki gości zupełnie naturalnie dosiadali się bhaktowie, odpowiadając na ich pytania, rozmawiając z nimi. A to jest bardzo ważne, by te osoby mogły poczuć się jak osoby, a nie jak anonimowi goście.
Dziękuję wszystkim za możliwość uczestniczenia w programie.
W.s.
Bhn. Marta
