Samskary i rytułały...czyli ofiara w jaworskim Nama-Hatta
|
czytane: 1027 data: 2007-06-24 autor: Madhava Bhagavan das |
Wersja do druku |
 |
Kultura wedyjska szerzona jest już w tak wielu zakątkach świata, nie tylko w wielkich miastach gdzie usytuowane są świątynie Pan Kryszny, ale nawet w niewielkich miejscowościach. Wypełniają się słowa Pana Gaurangi, że intonowanie Świętego Imienia odbywać się będzie w każdym mieście i w każdej wiosce. Kultura wedyjska rozpowszechnia się na tyle, że coraz częściej spełniane są samskary, odpowiednio do konkretnej sytuacji.
Słowo sam-s-kara - oznacza doskonały akt, piętno, odcisk, który trwale pozostaje w naszej świadomości - rytuał, sakrament oparty na wiedzy o nieprzejawionej rzeczywistości. Jego celem jest redukowanie złej karmy, przywoływanie pomyślności, uświęcenie osoby w ważnych monetach jej życia, prośba o błogosławieństwo i przewodnictwo Pana .
W każdej kulturze istnieje cały szereg samskar, czy jak kto woli sakramentów, rytuałów - mających na celu przybliżenie istoty ludzkiej do Boga. W chrześcijaństwie istnieją dwa główne sakramenty Chrzest i Eucharystia (co do innych sakramentów, zadnia pomiędzy różnymi odłamami chrześcijaństwa są podzielone). Islam ma Pięć Filarów Wiary (Wyznanie wiary, Modlitwa, Jałmużna, Post, Pielgrzymka do Mekki). Różnego typu rytuały istniały również w kulturze słowiańskiej, bogowie słowiańscy stanowili najczęściej personifikacje wszechmocnej przyrody (Strzybóg -bóg wiatru oraz bogactwa i dobrobytu, Świętowit -bóg niebios, także lasu, słońca, ognia, Marzanna -bogini zimy i śmierci), składano im ofiary i pełniono szereg rytuałów mających na celu zjednanie sobie przychylności poszczególnych Bóstw.
W kulturze wedyjskiej, podobnie jak we wspomniany wcześniej kulturach, istniej także, cały szereg rytuałów i obrzędów zwanych samskarami, począwszy od Garbhodhana samskary ( przeprowadzanej przed poczęciem dziecka) aż po Antireszti kriya (ceremonie pogrzebową). Jak mówi definicja, samskary spełniane są w ważnych momentach życia pobożnych żywych istot. Często w skład samskary wchodzi ofiara ogniowa przeprowadzana przez kwalifikowanego kapłana. Ogień w kulturze wedyjskiej ma duże znaczenie, jest żywiołem symbolizującym oczyszczenie jako, że w sposób bezpośredni pochłania wszystkie nieczystości pozostawiając po nich tylko popiół. Jest cały szereg samskar, które spełnia się w celu przywołania pomyślności i opieki Pana Kryszny.
Ciekawe jest to, że spełnianie samskar oczyszcza nie tylko głównego zainteresowanego, ale wszystkich zaproszonych na takowa ceremonie. Wszyscy zaproszeni na taką uroczystość robią automatycznie postęp duchowy i to właśnie różni kulturę duchowa od kultury materialnej. Podczas uroczystości materialnej organizator zazwyczaj funduje swoim gościom zadowalanie zmysłów i degradacje, natomiast podczas uroczystości mających charakter duchowy wszyscy mają szanse zrobić postęp duchowy i wznieść swoja świadomość, w celu szerszego zrozumienia istoty ludzkiego życia.
10 czerwca 2007 roku szanse na zrobienie postępu duchowego mieli wszyscy, którzy zostali zaproszeni do jaworskiego ośrodka nama-hatta na uroczystość przygotowaną przez Bh.Maćka i Bhn.Lilę. Jakże Maciek i Lila spodziewają się dziecka postanowili zorganizować odpowiednią do danej sytuacji ofiarę. Głównym kapłanem całej uroczystości był Trisama Prabhu. Spełnione zostały dwie samskary- Pumsawana samskara czyli ceremonia mająca na celu zapewnienie zdrowia dziecka będącego w łonie matki i Simantonnajana samskara, która spełnia rolę ochronna, przywołuje również spokój i szczęście przyszłej matki, oczyszcza umysł z subtelnych bytów, daje dziecku dobrą inteligencję. Ciekawostka jest to, że podczas tej samskary używa się kolca jeżozwierza, który ściąga energię kosmiczną przekazywaną najpierw mamie a potem dziecku w łonie.
Uroczystość przebiegała w bardzo miłym nastroju. Trisam Prabhu przeprowadził naprawdę piękną ofiarę ogniowa, był też bhajan prowadzony przez Gaurangę Avatara Prabhu i Vraja Priye Mataji, a na koniec dla zadowolenia wszystkich przybyłych gości zaserwowana została uczta, ugotowana przez Maćka i Lilę.
Wspaniałe jest to, że bhaktowie robią się naprawdę poważni i rozumieją jak ważne są samskary mające na celu zadowolenie Kryszny i zwrócenie się do Niego z prośbą o przewodnictwo i opiekę na tej krętej niejednokrotnie, ścieżce ludzkiego życia. Myślę, że Śrila Prabhupada jest zadowolony widząc, jak kultura ze świata duchowego, którą przywiózł światu zachodniemu szerzona jest nawet w tak małych miejscowościach jak Jawor, gdzie kongregacja wielbicieli nie jest zbyt liczna.
Na koniec chciałbym gorąco podziękować Lili i Mackowi za to, że dali mi sposobność uczestniczenia w tak ciekawej uroczystości, przynoszącej wszystkim tylko i wyłącznie same korzyści. Podziękowania należą się też Trisamie Prabhu i wszystkim przybyłym gościom za stworzenie tak niezwykłej atmosfery towarzyszącej tej ofierze.
Hare Kryszna !!!!
Zobacz galerię
Skomentuj artykuł
