Festiwal Nama-hatta 2007
|
czytane: 2585 data: 2007-08-27 autor: Rameśvar dasa |
Wersja do druku |
 |
Proszę przyjmijcie moje pokłony,
Wszelka chwała Śrila Prabhupadzie!!!
„(…) na wielkich targowiskach ludzie zbierają się spontanicznie, aby sprzedawać swoje towary. Niektórzy z nich to wielcy kupcy a niektórzy to drobni handlowcy a jeszcze inni siedzą tam tylko z jednym koszykiem albo torbą. Jedni przyjeżdżają z towarem ciężarówkami lub wozami ciągniętymi przez woły. A inni udają się na hatta - rynek wyhodowawszy zaledwie parę kilo pomidorów w swoich przydomowych ogródkach, aby je sprzedać. Więc to jest wolny rynek.
Śrila Bhaktivinoda Thakura opisuje wielbicieli jako pracowników Nama-hatta. Wszyscy ci, którzy aktywnie propagują świadomość Kryszny są częścią rynku Pana Nityanandy”.
Godruma Kalpatavi
Jesteśmy dzień po Festiwalu Nama-hatta, który dzięki miłosierdziu Śri Śri Pańca Tattvy, gościnności Raghunatha Prabhu oraz współpracy bhaktów z Nama-hatta, świątyni New Śantipur i
Grupy Harinamowej został zorganizowany w Czarnowie.
Festiwal odbywał się w 2 blokach programowych. Od godziny 10.00 do 14.30 uczyliśmy się życia duchowego podczas 3 seminariów. Blok popołudniowy (po pysznym prasadam) przeznaczony był na zabawę, wzajemne poznanie i integrację.
Omawiając przebieg festiwalu w telegraficznym skrócie:
Piątkowy dzień. Zostaliśmy ciepło przywitani przez prezydenta świątyni - Raghunatha Prabhu, który na znak rozpoczęcia festiwalu przebił z głośnym hukiem balonik, podobnego zabiegu po krótkim przemówieniu dokonał Dvarakacyuta Prabhu – lider Grupy Harinamowej oraz Trisama Prabhu – jako osoba koordynująca rozwój nama-hatta w Polsce. Łącznie: balony trzy – pęknięte.
Następnie, nasz gość honorowy – Bhaktivaibhava Svami (który był niezwykłą niespodzianką tego festiwalu) udzielił wykładu inauguracyjnego. Maharaj przebywał z nami aż do niedzieli, udzielił 2 wykładów porannych ze Śrimad Bhagavatam, a jego obecność, słowa, słodkie bhajany i zainteresowanie jakim obdarzył wielbicieli przyczyniły się do naszego duchowego ożywienia.
Kolejnym punktem programu: część artystyczna – pyszne prasadam przygotowane przez Govardhana Prabhu i jego sztab pomocników. Jako, że pogoda dopisała, mieliśmy przyjemność spożyć prasadam na łonie natury.
W bloku popołudniowym bhaktowie dzielili się swoimi umiejętnościami muzycznymi dając przepiękne bhajany. Na scenie wystąpili m.in.: Mahaśringa Prabhu, Parananda Prabhu, Haricaran Prabhu, DJ Lakszman, Dayala Candra Prabhu, Madhumangal Prabhu, Trisama Prabhu, Dvarakacyuta Prabhu, Radhacaran Prabu, bh. Blupo, a także osoby wspomagające wokalnie i instrumentalnie wymienionych muzyków. Szczególnym prezentem tego „koncertu” był występ Bhaktivaibhavy Svamiego, który rozgrzał nasze serca swoją bhakti, a następnie przysłuchiwał się twórczości innych muzyków wspomagając ich grą na tamburynie.
Powiem Wam, że koncert ten uświadomił mi jak wielki potencjał muzyczny tkwi w bhaktach, którzy znajdują się w naszym najbliższym otoczeniu. Kto nie był niech żałuje, gdyż były takie chwile, których nastrój żadne zdjęcie, nagranie czy słowa w choćby małym ułamku nie oddadzą.
W trakcie trwania koncertu w domu Tiksznarupów odbyły się pokazy gotowania. Przepisy prezentował Mahasringa Prabhu, oprócz gotowania opowiadał niezwykłe historie o Krysznie
i o mieszkańcach Mayapur. Nektar lał się strumieniami.
Na zakończenie tego dnia mieliśmy przyjemność oglądnąć film przygotowany przez Viśvarupę Prabhu pt: „Moja świadoma Kryszny rodzina”, a każdy chętny mógł zasmakować nektariańskich wypieków Nisanty Mataji przy kubku pachnącego mleka.
W dniu kolejnym (sobota) czekały na nas seminaria. Viśvavasu Prabhu (wielbiciel pochodzący z Syberii, a obecnie związany z kaliningradzkim nama-hatta) ujawniał nam tajniki sztuki transformacji serca na podstawie nauk Sacinanadany Svamiego. Ciekawa prezentacja. Mieliśmy możliwość poznać wiele niedostrzeganych na co dzień aspektów uwarunkowanej świadomości. Krsna-kripa Prabhu (wielbiciel z USA) poprowadził nas śladami Śrila Rupy Gosvamiego omawiając Nektar Instrukcji, natomiast Vamana Prabhu uczył wielbicieli wychowania (a co za tym idzie – komunikacji) bez przemocy. Vamana Prabhu pokazał również praktyczną część przekazywanej wiedzy w trakcie warsztatów.
Dużym zainteresowaniem w tym dniu cieszyły się również zajęcia przeprowadzone równolegle do toku w/w seminariów przez Śravaniyę Mataji, pt: „Mamą być – blaski i cienie macierzyństwa”. Duża frekwencja mam potwierdziła nam słuszność i duże zapotrzebowanie na tego typu warsztaty. Po ich zakończeniu dało się słyszeć głosy bhaktów, którzy chcieliby uczestniczyć w podobnych seminariach np. pt: „Tatą być…”.
Uczta gotowana przez ekipę Jaworską (Madhava Bhagavan , Iccha Radhika, Madana Mohana Mohini, Baladeva + Syamanada, Agni) zadowoliła nas dogłębnie. Po prasadam rozpoczęły się prezentacje ośrodków nama-hatta i projektów przy nich realizowanych. Odbyło się 12 pokazów! Wśród nich usłyszeliśmy o: nama-hatta w Legnicy (Rameśvar dasa), projekcie kolonii przy nama-hatta w Czarnowie (Tikszna Rupa Prabhu i Mataji Yadavi), FFL przy nama-hatta Jawor (Madhava Bahgavan Prabhu, Madhumangal Prabhu, Baladeva Prabhu), projekcie Grupy Harinamowej (Dvarakacyuta Prabhu), nama-hatta Bydgoszcz i okolice (Parananda Prahu), nama-hatta Kraków (Indulekha Mataji), projekt www.waisznawa.pl (Indulekha Mataji) , projekt www.harinam.pl (Madhava Bahgavan Prabhu), nama-hatta Kaliningrad (Viśvavasu Prabhu), projekt Kursu Bhakti Yogi przy Akademii Warszawizmu (Madhai-jivana Nitay Prabhu), projekt teatru dla dzieci połączony z występem dzieci (Radhacaran Prabhu), projekt prezentacji MTŚK podczas Targów „Bliżej Zdrowia, Bliżej Natury” przy nama-hatta Katowice (bh. Adam) oraz prezentacja nama-hatta w Wałbrzychu (Trisama Prabhu). Czułem się i jestem bardzo zainspirowany tymi prezentacjami ukazującymi wytrwałość pracę tych, którzy rozwijają ten rynek świętego Imienia w służbie dla Pana Nityanandy.
Kolejny punkt programu: pokazy filmowe. Viśvarupa Prabhu wyświetla „Kosmologię wedyjską”, a Rati Manjari zabiera nas w podróż po Vrinadavan.
Niedziela. Program poranny, wykład Maharaja, śniadanie, kolejne seminaria. Liczebność uczestników wzrosła (ogólnie, w podsumowaniu przez cały czas trwania festiwalu zarejestrowało się ponad 130 uczestników, natomiast stała grupa festiwalowa tworzona była przez 60-70 osób). W tym dniu pożegnaliśmy Maharaja wspaniałym kirtanem. A po prasadam (przygotowanego przez ekipę bhaktów dowodzoną przez Haricarana Prabhu), bawiliśmy się podczas zabaw integracyjnych profesjonalnie przygotowanych i przeprowadzonych przez Śravaniyę Mataji….miło było patrzeć na bhaktów, którzy zbliżają się do siebie w trochę innych okolicznościach. Myślę, że to bardziej pozwoliło nam dostrzec siebie nawzajem.
Przedostatni punkt programu prowadził Trisama Prabhu. Był to wykład połączony z warsztatem konstruowania projektów strategicznych dla zespołów nama-hatta. Nie byłem obecny przy tym, ale widząc zaangażowanie i rozbudzenie bhaktów do tworzenia i podejmowania odpowiedzialności „po” tej części festiwalu wywnioskowałem, że w najbliższym czasie usłyszymy o nowych inicjatywach i nowych projektach, których realizacja odnosi sukcesy.
Ostatni punkt: Gaura arati połączone z iście ognistym kirtanem! Tego to już w ogóle nie da się opisać. Więc tą część pozostawiam niezwerbalizowaną, otwartą…. myślę, że trzeba ładnie prosić o kropelki nektaru tych, którzy ten nektar tam zbierali J
Podsumowując, bardzo dziękuję wszystkim tym, którzy przyczynili się do tego, że ten festiwal był taki jaki był – w opinii uczestników: rodzinny, ciepły, spokojny. Myślę, że każdy z nas coś kupił i coś sprzedał….Dziękuję tym, którzy zajęli strategiczne pozycje w kuchni, na scenie, w recepcji, sklepiku, na ołtarzu przy czczeniu Pańca-tattvy, w przygotowaniach, seminariach, serwowaniu prasadam, przywożeniu bhoga i niezbędnego sprzętu. Dziękuję również wszystkim gościom. Nektar rodzi się ze wspólnego wysiłku. Myślę, że wszyscy przez te 3 dni zintensyfikowaliśmy nasze działania jako „pracownicy” nama-hatta. W Godruma Kalpatavi Bhaktivinoda Thakura mówi: „stanie się "pracownikiem" programu nama-hatta ruchu Hare Kryszna oznacza branie udziału w transcendentalnych rozrywkach Pana. Jakkolwiek niewielka byłaby to rola, stanowi ona bezpośrednie połączenie z wiecznym ruchem sankirtana Pana Caitanyi Mahaprabhu. Branie udziału w tych rozrywkach jest przygotowaniem, wstępem do wzięcia udziału w rozrywkach Pana Caitanyi na Goloce Vrindavanie. Dzięki łasce Śri Caitanyi Mahaprabhu nie musimy czekać na przeniesienie do świata duchowego by spróbować wzniosłego nektaru ruchu sankirtana. Możemy skosztować tego nektaru - nawet przebywając na tym świecie - po prostu przestrzegając zasad podanych przez Śri Caitanyę Mahaprabhu i wyjaśnionych dokładnie przez Śrila Prabhupada”.
W.s. Rameśvar dasa
Gauranga!!!!
Zobacz galerię nr.1
Zobacz galerie nr.2
Zobacz galeria z waisznawa.pl
Skomentuj artykuł
