Bóg się rodzi !!!!
|
czytane: 1000 data: 2007-09-11 autor: Rameśvar dasa |
Wersja do druku |
 |
Święto to było dla mnie wyjątkowe, bardzo smaczne i odżywcze :) Być może dlatego, że powoli dojrzewam do świadomego udziału i „odbioru" łaski, która towarzyszy tego rodzaju wydarzeniom, jednak z pewnością, dzięki…. (i to słowo jak bumerang powraca do mnie w ostatnich relacjach) rodzinnej atmosferze wytworzonej przez ok. 50-ciu świętujących narodziny Kryszny bhaktów. Atmosfera festiwalu budowana jest przez nieograniczoną łaskę Pięciu Panów, a także przez cechy, kwalifikacje i ciągle zwiększającą się dojrzałość duchową i społeczną bhaktów. Każdy punkt programu rozpoczynał się i kończył o ustalonych godzinach. Nie dało się odczuć napięcia, stresu wśród osób zajmujących się organizacją i przeprowadzeniem festiwalu, każdy punkt był z jednej strony prosty, ale w swym głębokim znaczeniu bardzo wzniosły.
Program festiwalu był bardzo, bardzo, bardzo skupiony wokół kirtanu – intonowania i słuchania jak również intonowania i słuchania i tańczenia, a także: intonowania słuchania i smakowania (nie tylko prasadam…chociaż wydaje się, że wszystko w tym czasie i miejscu było prasadam), a także: intonowania słuchania i oglądania….4 teatrów!
Rozpoczęliśmy bahajanem, który dla przyjemności Śri Śri Pańcatattvy poprowadzili: Madhava Bhagavan Prabhu i Mister Prabhu, następnie Tikszna Rupa Prabhu wraz z rodziną – Yadavi Mataji i Kamalavati Mataji, czytali rozrywki pojawienia się Kryszny. I by kości nie zastygli w bólu, kolejnym punktem festiwalu był kirtan, a po nim wykład z Bhagavat-gity, który miałem przyjemność dać. Po wykładzie – kolejny bhajan w wykonaniu Prema bhakti Prabhu. Warto tutaj nadmienić, że prezydent New Śantipur – Raghunath Prabhu, przedstawił Premę Bhakti jako osobę, która po rocznym, próbnym okresie bycia na stanowisku wiceprezydenta, może w przyszłości objąć posadę prezydentury w New Śantipur.
W trakcie bhajanu zostały wykąpane Bóstwa Śri Śri Radha-Govinada i Girigovardan, którymi na co dzień opiekują się Madhava i Radika. Każdy miał możliwość wykąpania Kryszny w pomyślnych substancjach, przygotowanych w nieograniczonych ilościach przez uszczęśliwionych czasem, miejscem i okolicznościami braminów.
Gdy Radha i Kryszna udali się do miejsca, w którym zostali pięknie ubrani, udekorowani i nakarmieni (zostawiając przy tym wielki pojemnik z nektariańską czaranamritą), Viśvakarma Prabhu zaprezentował nam kolejny punkt programu – kolejne czytanie i słuchanie. Jednak by jeszcze bardziej nas ożywić, zręcznie podzielił publiczność na 4 grupy, które z kolei miały przedstawić w formie krótkich etiud teatralnych 4 rozrywki Kryszny. Po 10 minutach przygotowań uczestniczyliśmy w rozrywkach: wyzwolenia Putany, pokonania węża Kalji, podniesienia wzgórza Govardana i utarcia dumy Indry. Dużo radości towarzyszyło tym scenkom – wspaniała zabawa, medytacja i nauka! Po teatrach zostaliśmy poprowadzeni przez Viśvakarmę Prabhu w głębsze znaczenia tych rozrywek. Wyrażam tutaj taką głośną nadzieję, że nasza społeczność nabierze coraz większej odwagi do wykonywania teatrów. Myślę, że to dobry sposób na zadowolenie Śri Caitanii Mahaprabhu i Acarjów.
Zabawa została zakończona bajanem poprowadzonym przez Viśvakarmę Prabhu. Cały bhajan odbywał się bez udziału mridangi, harmonium, gdzieniegdzie ktoś zadzwonił kartalami. Jednak mimo prostoty tego śpiewu z minuty na minutę świątynia wypełniała się bhaktami, co ostatecznie przerodziło się w niezwykłą ucztę – przyjęcie Kryszny pod postacią świętych imion.
Bhajan, kirtan, bhajan, sankirtan, krsnakatha, bhajan, sankirtan….istota festiwalu :) tak zbliżamy się do siebie, karmimy, uwalniamy od egoizmu, pychy, zarozumialstwa i razem idziemy do Kryszny….przechodzimy do kulminacji: Maha arati. Gaśnie światło, zbliża się godzina 24.00, świątynia zapełniona waisznawami, zasłony rozsuwają się i ukazują się Panowie. Danadavat!
Wyglądają przepięknie, słodko i tajemniczo, wśród kwiatów, girland, płomieni świec, owoców, pawich piór, wonnych obłoków z kadzideł. Prema Bhakti Prabhu śpiewa Śri Guru-astakę. Zaczynamy tańczyć. Świadomość, że to samo wydarzenie ma miejsce w Wałbrzychu, Wrocławiu, Warszawie oraz w wielu innych miejscach w Polsce i na Ziemi (z pewnością i we wszechświecie) napawa mnie radością. Kryszna jest jak deszcz łaski…pada obficie wszędzie i szczęśliwi są Ci, którzy wystawiają się na kąpiel w odżywczych kroplach tego deszczu.
Uczta. Przygotowana pod wodzą Govardhana Prabhu, z pomocą Giridhariego Prabhu, Baladevy Prabhu, Simhy Prabhu oraz wielu innych osób. Smaki i potrawy które zostały zaserwowane były kropką nad „i" tego festiwalu. Szrikand jagodowy, halava z marchwi z migdałami, berfi, 2 rodzaje sabji, surówka z pomidorów i z kazeiną, kompot śliwkowy i potrawa z prażonych pestek słonecznika, dyni, frytek…z przyprawami…. nie wiem jaka jest jej nazwa, ale smaczna.
Powrót. Po długich nocnych rozmowach z Madhavą zasnęliśmy ok. 4 lub po 4-tej nad ranem…robiło się jasno. Jest już po festiwalu, a mimo tego festiwal nadal trwa – w sercu. Dziękuję!
Śri Kryszna Janmastami ki Jay!!!!!!!!
Śrila Prabhupad ki Jay!!!!
W.s. Rameśvar dasa
Zobacz galerię
Skomentuj artykuł
